Cursus in Nederland

even poseren voor Kasteel 'Soelen' ... ...lekker spelen in de tuin....

......of in het park.....

Zoals ik al schreef is het hier in Nederland toch wel een beetje anders. In Polen gingen we iedere zaterdag en iedere zondag naar de honden school. En dan duurde de les zo'n 2 uur. Best lang, als je nog zo jong bent. Maar het was wel leuk dat we mochten spelen met de andere honden.

Nu in Nederland gaan we een keer per week naar de KC Culemborg. Daar mag ik nu met de A-groep meedoen. Een heleboel dingen zijn hetzelfde als in Polen, alleen hoef ik hier nog niet zo lang te blijven zitten of liggen.

Ook wel anders is het apport-blok. Het is de bedoeling dat ik dit uit de handen van het bazinnetje pak, dat doe ik ook altijd vol overgave (soms een paar vingers erbij, oeps !), maar dan moet ik het na een tijdje weer loslaten, en daar heb ik dus geen zin in...... Ook al probeert het bazinnetje van alles (met brokjes of stukjes ham voor mijn neus). Hoewel, de laatste les ging het wel, de instructrice had het idee om een houten stok te pakken, en ja, die wilde ik wel graag ! Moest ik alleen die stok weer loslaten, balen zeg.....

Verder gaat deze cursus best aardig, hoewel ik nog wel een en ander moet leren. 15 maart a.s. gaan we examen doen, ik ben dus benieuwd.

Naast deze 'klassieke' cursus (zo noemt mijn bazinnetje het) gaan we ook op de maandagmiddag naar een training Rally-O(bedience). Dit doen we bij Dogbasic. En dit vind ik toch leuk. Het gaat allemaal heel snel, en ik moet vooral goed naar het bazinnetje kijken, dan krijg ik zo iets lekkers. En als ik dan mooi meeloop of ineens (als het moet) ga liggen, blijft het bazinnetje mij lekkere brokjes geven. Op het trainingsveld zijn ook andere honden met hun bazinnetjes, en sommigen kunnen geweldige kunstjes, het schijnt dat deze honden aan doggy-dance doen.

Zo blijven we lekker bezig, en dan ben ik steeds als we naar huis gaan best moe. Het baasje en bazinnetje hebben dan lekker rust in huis, zeggen ze, en ik lig meestal wel een uurtje of twee voor pampus.

Back in Town

een paar archiefplaatjes, ik ben hier zo'n 5 maanden...

Jeetje, het is wel erg lang geleden, maar ik ben er nog steeds !!

Reden voor de vertraging: we zijn verhuisd. En niet zomaar, maar maar liefst 1200 km naar het westen. Naar Nederland dus. Best een hele verandering voor mij, zo in mijn jonge leventje: geboren in Duitsland, als 8 weken oud beestje naar Polen, en dan met 5 maanden naar Nederland. Maar gelukkig kan ik steeds met het baasje en bazinnetje mee. Dus went het wel snel. Hier is alles wel heel anders, zo zie ik veel schapen en paarden in de weide staan. Best leuk, vooral die schaapjes want ze kunnen plotseling gaan rennen.

Ook zijn hier veel minder erfhonden, zodat het veel rustiger kunnen wandelen. Ik ben ook weer met de hondencursus begonnen, daarover meer in een volgende blog...

ook hier ben ik ongeveer 5 maanden, ik kan best mooi blijven liggen, maar als ik in de verte iets zie blijf ik wel in de 'start-houding'...

Poolse school

Sinds een week of 8 ben ik ook leerling op de Szkolenia Psow. Mijn school heet 'Star' dus dat beloofd wat. Iedere zaterdag en iedere zondag gaan mijn bazinnetje en ik naar de les. Dat betekent: 2 uur per keer spelen, luisteren en leren. Ik kan al op commando: zit, af, blijf en volgen (hoewel dat volgen minder leuk is).

Het leukst vind ik echter het spelen met m'n kameraadjes: er zijn twee duitse jachthond-pupjes. Dit zijn twee broertjes en willen steeds met mij stoeien. Daarnaast is er sinds een paar weken ook een duitse herderpup. Zij is nog erg klein, hoewel ze wel even oud is als ik ben (ze is nl. erg ziek geweest).

De leraar en lerares zijn erg enthousiast over mij. Ze vinden dat ik erg slim ben (alles is relatief hoor !). En vinden mij ook wel lekker ondeugend.

Ik heb helaas nog geen foto's van de lessen (bazinnetje vergeet steeds het foto-toestel) maar wel een paar foto's in mijn mand en voor het huis.

Even voor de statistieken. Ik ben hier precies vier maanden en maar liefst 20 kilogram !

Op dit moment ben ik zo'n 4 1/2 maand, en 23 kilogram.

De dierenarts (moet ook steeds om mij lachen, maar dat komt vast door mijn oren, die nog alle kanten op gaan), vind dat ik erg snel groei: ik ben niet dik, en mag dus gewoon blijven eten. Maar ik moet wel oppassen met teveel beweging. Dit kan nu slecht zijn voor mijn gewrichten, en die hebben met alle groei-inspanningen veel te leiden.

Tot zover vanuit Polska.... tot gauw ! (het begint hier al te sneeuwen, dus hopelijk deze week wat foto's van in de sneeuw).

Wilson

Familie in Polen

Het is ff geleden dat ik voor het laatst wat heb laten horen, dat komt: ik ben erg druk geweest. Zo stond eind oktober even mijn wereldje op z'n kop: er kwamen heel veel (7!) mensen uit Nederland logeren. Heel gezellig, maar ik moest wel even wennen aan zoveel aandacht. Iedereen wilde wel met mij spelen ,dat was super leuk.

Ook mocht ik mee de stad in. Zie hier een kiekje met de familie voor het Cultuurpaleis.

Op weg naar de oude stad kwamen we een politieman tegen. Nu komen we wel vaker agenten tegen, maar deze kwam heel stoer op ons af (help !) en het bleek dat hij mij wilde aaien en met me wilde spelen. Ik vond het wel leuk maar ook een beetje eng....

Leuke stunt !!

Mijn oren staan overeind, maar wel net alsof ze met een nietje aan elkaar zitten....


Ik had al eerder gezegd dat ik het hier hartstikke leuk vind. Er is elke dag wel iets te doen, en ik barst natuurlijk van de energie. (na een uitstapje ben ik een uurtje rustig, maar dan: actie !!)

In huis kan ik nu zelf alle trappen op en af: dus ik kan in de kelder alles slopen (vind mijn baasje niet echt leuk) en ik kan naar boven waar de badkamer favouriet is (vooral de douchebak).

Het bazinnetje gaat vaak met mij naar buiten, naar het bos, het park of gewoon de stad in. Volgens mij doet ze dit ook om mij een beetje moe te krijgen, zodat ik in huis wat rustiger ben...

Spelen is het leukste dat er is.....

Ik ga nu trouwens al een ruime week met de 'grote honden' mee het bos in. Iedere dinsdagochtend lopen we een uur. Het leukst vind ik toch wel 'Sheba' de duitseherderpup van 5,5 maanden oud. Samen willen we steeds blijven stoeien, maar dat mag jammergenoeg niet: we moeten ook lopen. Sheba is een teefje, maar is best wel stoer: ze wint de gevechtjes nog wel van mij... Wacht maar tot ik wat groter ben.....
Ook Buda, mijn zwarte labrador-vriendin loopt mee. Buda is al 5 maar speelt ook heel graag. Ze is trouwens ook heel lief voor mij: ik mag vaak gewoon met haar tennisbal spelen.

Afgelopen week had ik trouwens een stunt. Ik was met het bazinnetje in een park in Warschau. Daar ontmoette we een heel leuke pup: een Australian Shepherd met heel mooie blauwe ogen. Deze jongen was net zo oud als ik, dus we hebben heerlijk gespeeld. In het spel was ik zo enthousiast: ik zag de hele grote vijver en dacht: daar kan ik vast overheen lopen. Een volle sprint ernaar toe, de Aussie vlak achter mij aan. En een enorme sprong over de betonnen rand (de Aussie bleef staan) en toen: Plons !!! Ik wist niet wat mij overkwam. Het bazinnetje hoorde ik in de verte wel roepen, maar ja, het spel was even belangrijker. Helemaal nat was ik, gelukkig kon ik wel staan met mijn koppie boven water, want ik was toch wel even beduusd. Ik kon zelf niet uit het water komen, daarom tilde mijn bazinnetje mij eruit. En toen was zij natuurlijk ook wel een beetje nat. Gelukkig kon iedereen er wel om lachen, maar ik vond het toch wel een heel gekke stunt.
En natuurlijk ben ik ook waaks: ik pas goed op ons huis hierzo (ik ben nu ongeveer 14 weken)

Mijn OREN !!

Even een heel kort berichtje: mijn oren blijven ineens staan !!! Nog niet altijd en overal: maar moet je zien, joh !!

Ik, ondeugend ????

op deze foto's ben ik dus zo'n 11 weken.... (en zo'n 12 kilogram)

Ik begin alles steeds leuker te vinden. Vooral als het baasje of bazinnetje heel snel in actie moeten komen om mij, bijvoorbeeld: als ik in de planten hap (de ficus heeft nu heel kale takjes, ik kan jammer genoeg nog niet zo hoog in de plant komen), of de stereo van het baasje (moet je hem zien rennen, joh), of ook de muren (die verf krijg ik er wel af hoor), en ik heb ontdekt dat ik zelf de trap op kan.

Dit opent weer heel nieuwe mogelijkheden:

Het sokkenmandje van de baas staat nu te hoog: maar in de eerste dagen kon ik lekker zijn goede sokken pakken (hij was heel verbaasd toen hij met gaatjessokken bij zijn baas op kantoor zat).

En ook leuk: de badkamer. Vooral als de douchekabine open staat: daar kun je in klimmen en dan wordt je heerlijk nat. Ook de slaapkamer van baasje & bazinnetje is altijd leuk: ik mag er namelijk op niets kauwen, en dat doe ik dus wel !

Ik slaap trouwens 's nachts wel wat langer door (dus hoef ik niet rond 5 uur met een heel slaperig baasje of bazinnetje de tuin in). Ik ben nu rond 6 uur pas wakker, en vaak gaat het bazinnetje dan niet meer terug haar bed in. Dan kan ik lekker met haar spelen.

Het lijkt op alle foto's wel of ik heel rustig kan poseren. Dat is ook zo, maar ik doe het nooit. Ik hou meer van de actiefoto's. Dit betekent dat voor iedere foto op deze site, zo'n 20 foto's mislukken. Zoals deze: ik wilde toch even snel zelf zien wat in de lens te zien was: leuke close-up is het geworden, vind je niet ?